Ελευθερία η ιερή μας παρακαταθήκη

mythoi-epanastasi-1821

Το 1821 αποτελεί χρονιά ορόσημο για την ιστορία του έθνους μας. Διακόσια χρόνια πριν, ξεκινάει η υλοποίηση του σχεδίου της επανάστασης της Ελλάδας, εναντίον του αβάστακτου τουρκικού ζυγού των τετρακοσίων και για την βόρεια Ελλάδα των πεντακοσίων χρόνων. Αν το σκεφτούμε καλά, τα χρόνια της ανεξαρτησίας της χώρας μας από τότε, είναι λιγότερα από τα χρόνια που ήμασταν σκλαβωμένοι. Δυστυχώς, η περίοδος αυτή μας βρίσκει δέσμιους μιας άλλης μορφής ‘σκλαβιάς’, υγειονομικής αυτήν την φορά, με παγκόσμιες προεκτάσεις. Παρόλα αυτά, καμία πανδημία και δυσκολία δεν γίνεται να μας αποτρέψει να αποδώσουμε φόρο τιμής και υπερηφάνειας στα γεγονότα και τα πρόσωπα της περιόδου εκείνης.

Η 25η Μαρτίου αποτέλεσε ημερομηνία διπλής γιορτής για τους ορθόδοξους χριστιανούς. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, όπως χαρακτηριστικά εικονίζεται, ύψωσε εκείνη την ημέρα στην Αγία Λαύρα, το λάβαρο του αγώνα της επανάστασης και ακούστηκε σε όλο το σκλαβωμένο γένος το σάλπισμα του απελευθερωτικού αγώνα και ο φοβερός όρκος ‘Ελευθερία ή Θάνατος’. Γιορτή και της ορθοδοξίας όμως, με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Κοινό στοιχείο μεταξύ των δύο. η Απελευθέρωση! Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου οδηγεί στην απελευθέρωση του ανθρώπου από την αμαρτία. Ο Ευαγγελισμός της Αγίας Λαύρας στην απελευθέρωση των Ελλήνων από την σκλαβιά της τουρκοκρατίας.

Ελευθερία ή Θάνατος! Τρομερό σύνθημα στο άκουσμα του! Πόση ελπίδα και συνάμα πόνο ένιωθαν ξεστομίζοντάς το!Είτε θα ελευθερώνονταν, είτε θα πέθαιναν. Η ενδιάμεση κατάσταση δεν ήταν αποδεκτή για την φύση του Έλληνα άλλο πια. Όσοι δεν άντεχαν στην σκλαβιά άφηναν τον τόπο τους και έφευγαν στα βουνά. Έπαιρναν τα καριοφίλια τους και γίνονταν κλέφτες, ζώντας ‘πικρή και μαύρη ζωή’ στις ταλαιπωρίες του βουνού. Ένιωθαν όμως ελεύθεροι πολεμώντας παράλληλα τον μισητό εχθρό.Άλλο γνωστό σύνθημα που εκφράζει χαρακτηριστικά την ανάγκη του Έλληνα για ελευθερία,από το ποίημα του Ρήγα Φεραίου τον Θούριο, είναι το ‘Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή’. Τόσο σημαντική θεωρείται έστω και η μία ώρα ελευθερίας σε σχέση με μια ζωή στην υποδούλωση. Η έξοδος του Μεσολογγίου αυτό ακριβώς μας μαρτυρεί.

Η ανάγκη για την ελευθερία και ο δίκαιος αγώνας οδηγεί μια χούφτα Έλληνες να τα βάλουν με μια ολόκληρη και ισχυρή αυτοκρατορία, όπως γινόταν από τα αρχαία χρόνια, βλέπε Θερμοπύλες. Το τρελό, για τους περισσότερους αυτό εγχείρημα, απέδωσε τελικά, γιατί οι Έλληνες μάχονταν με ψυχή, θέληση για ελευθερία και πίστη στον Θεό ότι ο σκοπός τους είναι ευλογημένος. Χαρακτηριστικά, ο κορυφαίος αγωνιστής της ελληνικής εθνεγερσίας, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, αναφέρει ότι ο Θεός έχει βάλει την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω. Έχοντας άρα αυτήν την υπόσχεση, δε νοείται να δειλιάζει κανείς στις μάχες.

Σπουδαίες προσωπικότητες αναδείχθηκαν και καθοδήγησαν όλον αυτόν τον αγώνα προς την απελευθέρωση και θα μνημονεύονται στους αιώνες για την αυτοθυσία, την αυταπάρνηση και τον αγώνα που έδωσαν. Έσπειραν την ελληνική γη με τα άγια κόκκαλά τους, μέσα από τα οποία ξεπήδησε στον τόπο η ελευθερία, η βγαλμένη «απ’τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά».

Το εγχείρημα των Ελλήνων εκείνης της εποχής, ίσως να μας μοιάζει λίγο μακρινό και η τετριμμένη φράση που συχνά ακούμε να λέγεται ‘Οι αγωνιστές που έδωσαν την ζωή τους για να είμαστε εμείς ελεύθεροι’ να μην μας αγγίζει τόσο ή να μην συνειδητοποιούμε τί αξία είχαν οι πράξεις τους για την ιστορία του τόπου μας στην πραγματικότητα. Πρέπει όμως να αισθανόμαστε υπερηφάνεια, γιατί είμαστε απόγονοι τέτοιων ηρώων και να έχουμε ως παράδειγμα την ζωή και την προσφορά τους στην πατρίδα. Παράλληλα είμαστε και κληρονόμοι μιας ένδοξης και λαμπρής ιστορίας. Κάθε σπιθαμή της γης που πατάμε είναι ποτισμένη με το αίμα των προγόνων μας. Σε εμάς λοιπόν, πέφτει η βαριά ευθύνη να διατηρήσουμε άσπιλη την ιερή μας παρακαταθήκη και να μην ξεχνάμε ότι ήρθαμε σε αυτόν τον κόσμο για να αγαπάμε και όχι να μισούμε. Ας αγαπήσουμε λοιπόν, αυτόν τον τόπο και τους ανθρώπους του!

Κόκαλας Βασίλειος